بسم الله الرحمن الرحیم
از پیروزی تیم ملی...تا شادی قلب امام!!
ابتدا باید بگویم که برنامه سخنرانی جناب آقای عباسی به بعد از ظهر روز شنبه ۲۱ خرداد ماه موکول شد.مکان سخنرانی همان مکان قبلی یعنی منزل شهید رجایی است.
دوم اینکه تیم ملی فوتبال هم که چهارشنبه به جام جهانی راه پیدا کرد.و دیدید که ملت چقدر مشعوف شدند! البته ما هم خوشحال شدیم و نا آگاهانه این را برای خود و کشور خود افتخاری بس بزرگ به حساب آوردیم ، اما به نظرم این خوشحالی مفرط، نه از آن جهت که مذموم است بلکه از آن جهت که متناسب با علت شادی یعنی همان راه یابی به جام جهانی فوتبال نیست ،بنابراین به نوعی می توان گفت بیهوده و عبث است.
البته اینکه بعضی خوشحالی را با کارهای دیگر عوضی میگیرند ، خود سخنی درد آلود است، اما گذشته از این ، اینکه چگونه چیزی مثل برنده شدن در یک مسابقه ملی فو تبال اینهمه موجب افتخار و عزت به حساب می آید خود جای تامل دارد. می دانید که رویدادن هر چیزی با عث نمی شود تا آدمی به آن افتخار کند بلکه این جهانبینی حاکم بر یک انسان یا یک ملت است که همچون ترازویی بر هر رویداد و اتفاقی ارزشگذاری میکند. جهانبینی چیزی نیست که الزاماً بتوان آن را در ظاهر یا لعاب فکری اشخاص دید ، بلکه دقیقاً همان چیزی است که یک فرد ناخودآگاه آن را مبنای عملکردهای روزانه خویش قرار میدهد.
انسانها ، به خصوص در عصر جدید ، همواره مستقلاً فکر نمی کنند و مستقلاً تصمیم نمی گیرند و مستقلاً اعمال ارداه نمی کنند.اگر دستگاه های مسلط بر اذهان، اندیشه و عقل مردم جهان ، به گونه ای قوی باشند که جهانبینی و متعاقباً افکار و در نتیجه ارداۀ آنان را تحت تاثیر خود قرار دهند ، آنوقت است که باید علت تمامی رفتار مردم را در آنچه که این دستگاهها انجام میدهند جست.
چیزی که در مورد مسابقات فوتبال ، نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان رخ داده ، تاثری است که مردم از رسانه ها به عنوان دستگاههای حاکم بر عقول عصر مدرن گرفته و میگیرند.
چرا اینطور است ؟ از من نپرسید بلکه از تراست ها ، کارتل ها ، کمپانی ها ، سرمایه داران که منافعشان در گرو هر چه شلو غتر بودن ورزشگاه ها ست و دولت هایی که هیچ چیزی مانند سرگرم شدن مردم به فوتبال و اینکه کاری به کار حکومتها نداشته باشند و دعواهاشان فقط و فقط به امثال آنچه که در ایران خودمان میان طرفداران استقلال و پرسپولیس وجود دارد بسنده گردد، به منفعت طلبی و زالو صفتی و حق کشی آنان کمک نمی کند ،بپرسید. کاری که سرانجامی در پی نخواهد داشت!
ما تا زمانی که نمی فهمیم و خوابیم و غافلیم و ....، بازنده ایم و محکوم به تقلید و حماقتیم.تا وقتی که ارزش شوت کردن یک توپ ، با هر هنر و تکنیکی ، در آستان عقول مردم عالم به اندازۀ همه تلاش هایی که در جهان برای حق خواهی و حقیقت طلبی صورت میگیرد ، یکسان باشد نتیجه این خواهد بود که شورت عرقین یک بازیکن یا ته مانده سیگار او و یا موهای تراشیده اش ، حتی اگر او آلوده ترین فرد از لحاظ اخلاقی و انسانی باشد ، جزو افتخار آمیز ترین یادگاری انسان عصر مدرن محسوب میشود. تا وقتی که رسانه های ما ، به تبع از رسانه های قافله خود خوانده مترقی ممالک خود خوانده مدرن، در راستای نهادینه کردن چنین فرهنگی روز و شب نمی شناسند ، و همه چیز و همه کس در راه الگو کردن و گرامی داشتن کسانی صرف میشود که از زندگی جر شوت کردن چیز دیگری بلد نیستند نباید توقع داشت که مردم چنین عکس العملی از خود نشان ندهند.
این یک مد شده که از فوتبالیست ها ، همه تعریف میکنند و آنان را جوانان برومند میهن! می نامند. آنان که حتی شاید بعضیشان نماز هم نمی خوانند و روزه هم نمیگیرند یا لااقل ترجیح را با فوتبال میدانند و در صورت تزاحم ! شرعاً خود را موظف به انجام بازی میدانند چرا که عزت کشورشان بسته به آن است! چه کسی باور میکند فوتبالیست های ما در ماه رمضان در جام باشگاهی ، وسط روز ۹۰ دقیقه میدوند آنهم با زبان روزه! یا هزاران تماشاگر که از ساعتهای اولیه صبح برای دیدن یک بازی که فی المثل قرار است در اواخر روز برگزار شود می آیند ،نماز ظهر و عصرشان ، قضا نمی شود!
با چند بار بردن بازیکنان فوتبال به کربلا و نجف و حرم امام خمینی ، یا مراثی و سینه زنی در بازی هایی که مصادف با ایام عزای اهل بیت برگزار میشود نمی توان جایی برای ورزشکاران بی اخلاق و بی تعهد کشور در دل مردم باز کرد . لا اقل ما که محبتی پیدا نمی کنیم ، هیچ از این مسخره بازی ها هم شدیداً متنفریم!
تازه گیها هم دیدید که به مناسبت ایام ارتحال امام خمینی این آقایان و بانوان ! ورزشکار با آن سر و وضعشان ، چه اداهایی که در نیاوردند.حال چه به زور چه به اختیار.جناب حسن آقای خمینی هم که به این جماعت فرمودند شما با پیروزیتان قلب امام را شاد میکنید!!!
والسلام
زیاد خودتان را ناراحت نکنید ، در هر حال پیروزی ایران و ورود به جام جهانی گوارای وجودتان!!!!!
«وَالْعَصْرِ»...إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسر ...الَّا الَّذِينَ آمَنوا وعملُوا الصَّالحاتِ....وتواصَوا بِالحَقِّ وتواصَوا بِالصَّبرِ